Pastor - Zbigniew Rekorajski

Zdrowie Kościoła i jego rozwój

ZDROWIE KOŚCIOŁA I JEGO ROZWÓJ

Tekst: Dz.Ap. 15/1-35; czytać / modlitwa Cel: Przygotowanie przywódców do zdrowego prowadzenia grup, placówek i Zborów Kościoła. Główna myśl: Wizja budowania Kościoła na fundamencie Jezusa Chrystusa i Jego apostołów. Wstęp: Prosta analogia wychowywania dziecka pokazuje nam czego ono potrzebuje do prawidłowego rozwoju i wzrostu. Dziecko potrzebuj posiadać pewne elementy: dobre jedzenia , wiele odpoczynku, ćwiczeń fizycznych, wykształcenia i jest jeszcze wiele elementów, które dziecku pozwalają na wzrost. Podobnie Kościół czy Zbory Boże potrzebują kilku elementów aby mogły wzrastać. Jeżeli tych elementów zabraknie, będzie występował brak wzrostu oraz brak zdrowia w organizmie jakim jest Kościół czy Zbór. Kościół czy Zbór jest żywą istotą , więc te elementy muszą w nim być obecne. Oto osiem elementów, na których będziemy chcieli troszkę się zatrzymać. Rozdział 15 Dziejów Apostolskich; nie mówi o decydowaniu Zebrania Członkowskiego o duchowości, doktrynach, kierowaniu Zborem czy Kościołem Jezusa Chrystusa oraz wielu prawdach pokazanych w jaki sposób mają postępować przywódcy Nowo Testamentowi Kościoła i Zborów jako lokalnych społeczności. I. Skuteczne przywództwo [ wyposażające ] To jest wielka odpowiedzialność i bardzo ważne zadanie dla przywódców odpowiedzialnych za społeczności i ich duchowe życie, rozwój , wzrost i zdrowie duchowe. Skuteczna służba to taka, która zmienia ludzkie życie. Być skutecznym to znaczy umacniającym członków społeczności. Cechy dobrego przywódcy to; a) otwarty umysł – odrzucenie własnych przekonań, b) dobra komunikacja – słuchanie się na wzajem, c) przy podejmowaniu decyzji – korzystanie z podstaw Słowa Bożego, d) dostrzegać co jest najważniejsze – rozszerzanie Królestwa Bożego w naszym kraju. II. Służba wykorzystująca dary duchowe i talenty To są ludzie, którzy usługują w zgodzie ze swoim obdarowaniem przez Ducha Świętego. III. Duchowość Służba, która jest autentyczna i pełna pasji dla Jezusa Chrystusa. IV. Funkcjonalne struktury To znaczy, że wewnętrzna struktura Kościoła / Zboru dobrze działa. Zgodnie z nauką Pisma Świętego / Jezusa i Jego Apostołów. V. Uwielbienie – Nabożeństwo Inspirujące nabożeństwo, uwielbianie. To nie takie zgromadzenia czy spotkania, na których jest typowe mielenie ziarna w koło. Zaczynanie na Księgach Mojżeszowych, później w Psalmach i ostatecznie zakończenie na Objawieniu, a na koniec słuchacze nic z tego nie wiedzą i nic nie wzięli. Słowo Boże ma być źródłem naszej mocy i wiary do prowadzenia zwycięskiego życia na drodze za Chrystusem i inspiracją. VI. Małe grupy Zdrowe małe grupy domowe, grupy modlitewne za ewangelizacjami, grupy służby w Zborze (np: wprowadzanie i sadzania ludzi zaproszonych pierwszy raz do Zboru ), trójki modlitewne, grupy misyjne itp. VII. Ewangelizacja Przemyślane dzielenie się wiarą ze zgubionymi. Wzywanie ludzi aby stali się naśladowcami Jezusa .Dzielenie się świadectwem życia i przemiany duchowej dokonanej przez Jezusa i Ducha Świętego. VIII. Współczucie – Relacje Serdeczne i pełne miłości relacje ze zgubionymi oraz wierzącymi. Ten świat jest bardzo surowym miejscem i ludzie poszukują współczucia, dlatego jako przywódcy musimy na tego rodzaju dziedziny zwracać szczególną uwagę nauczają innych. To są rzeczy, które będą prowadziły nas do wzrostu i do zdrowia Kościoła i Zborów. Na spotkaniach Rady Starszych Zboru jako przywódców odpowiedzialnych za życie Zboru często zadajemy sobie pytania dlaczego nie wzrastamy, wtedy możemy otworzyć sobie listę z ośmioma kluczowymi dziedzinami i rozpocząć analizę – nabożeństwa są dobre, ale nasi bracia i siostry oraz my sami nie jesteśmy zaangażowani w ewangelizację pośród zgubionych. Nasi liderzy – przywódcy odpowiedzialni za powierzone im prace są w porządku, ale mamy tylko dwie małe grupy domowe, a zatem może powinniśmy poprowadzić więcej grup i zaangażować więcej nowych osób, bo być może w tym jest problem. Te osiem kluczowych dziedzin nigdy nie ulegają zmianie czy to w Polsce, Anglii, Australii, Ameryce czy jakimkolwiek innym kraju. Powinniśmy dokonywać lepszego wyboru i selekcji przywódców ponieważ to jest bardzo ważne dla naszej służby. Jeżeli będziemy źle wybierać nie według biblijnych zasad będziemy mieli problemy. a. Biblijny proces dokonywania wyboru powoływanych braci na funkcje w Kościele i urzędy. b. Często przywódcy zajmują się rzeczami, które nie są ważne dla ich Zborów. Bardzo ważną rzeczą jest przywództwo w Zborze możemy go zrozumieć na zasadzie działania komputera. Komputer ma w sobie system operacyjny i nie możemy go dostrzec patrząc na komputer lecz w tym komputerze kryje się nie widzialny system operacyjny, bez którego komputer byłby bez użyteczny. Podobnie każdy Zbór ma / posiada / swój system operacyjny i ten system nazywa się paradygmatem – to jest coś co jest wewnątrz i na zewnątrz budynku tego nie widać. Ogólnie mówiąc na świecie istnieją dwa rodzaje Kościołów /Zborów i różnica polega na ich systemie wewnętrznym . a. Istnieją / Kościoły / Zbory wiedzione misją. Ten komputer posiada system XP czyli nowy i jest Kościołem / Zborem misyjnym. Nie jest to stary system Dos. Ktoś kto posiada system XP nie chce powracać do starego systemu. b. Istnieją Kościoły / Zbory wiedzione członkostwem. Ten komputer posiada system Dos i jest to stary system operacyjny, który oparty jest na członkostwie. Zbór oparty na misji jest żywym duchowo i taki Zbór nie będzie chciał powrócić do systemu opartego na członkostwie gdzie nic nie można przeforsować. Jak wyglądają takie Zbory i czym się różnią: a. Zbór należy do członków i w takim Zborze każdy ma prawo głosu. Tak naprawdę jest to demokratyczna instytucja, wspólnota, która skupia się do wewnątrz. W rezultacie mamy bardzo nie zdrowy i nie biblijny Kościół czy Zbór, który zaczyna się opierać na członkostwie. Posiadamy pewien styl uwielbiania, który się podoba ludziom, którzy są członkami Zboru. Niektórzy lubią takie pieśni i jeżeli będziemy śpiewali inne, powiadają nie podoba się nam tutaj i pójdziemy gdzie indziej. Wtedy przywódcy Zboru aby zadowolić członków stosują muzykę i pieśni, które nie są pociągają i atrakcyjne dla innych nie zbawionych ludzi i grup społecznych, wygląda to jak koncert życzeń i nie jest ważne czy podoba się Bogu, dla którego chcemy wznieść chwałę i uwielbienie. A zatem chodzi nam aby zadowolić ludzi, którzy są członkami Zboru, a nie o dotarcie do różnych grup społecznych oraz zgubionych, którzy przychodzą do Zboru. I w taki sposób funkcjonuje wiele Zborów opartych na członkostwie, które są bardzo nie zdrowe – ludzie się kłócą, są rozłamy, istnieją napięcia, konflikty. Zbory takie nie wzrastają. Ponieważ są skupione do wewnątrz, a nie na zgubionych na zewnątrz. Popadają w stagnację i maleją lub całkiem znikają. 10 powodów dla których ludzie opierają się zmianą:

  1. Zmiana nie była ich pomysłem.
  2. To niszczy ich rutynę i reputację.
  3. Zmiana wywołuje strach przed porażką.
  4. Zmiana wywołuje strach przed nieznanym.
  5. Ludzie nie rozumieją jasno celu i powodu zmiany.
  6. Ludzie lubią tradycję – ponieważ zawsze tak było.
  7. Nie chcą ponosić kosztów i wysiłku związanego ze zmianą.
  8. U ludzi utrzymuje się negatywne myślenie – nie możemy tego zrobić – nie zrobimy.
  9. Brak zaufania do przywódców.
  10. Zmiana wymaga dodatkowego zaangażowania.

b. Natomiast Zbór oparty na misji jest całkowicie skupiony na docieraniu do ludzi zgubionych, którzy jeszcze nie są zbawieni. I robi wiele rzeczy aby przyciągnąć ludzi, którzy jeszcze nie znają Chrystusa. Ta kwestia czy jesteśmy oparci na członkostwie czy na misji należy do rozstrzygnięcia przez nas samych. Kilka cech Zboru opartego na misji: Taki Zbór traktuje i wypełnia na prawdę swoją misję i cel. Komunikuje się docierając do zgubionych. Posiada dynamiczną wizję działania. Posiada wielkie serce docierania do zgubionych, czuje to brzemię odpowiedzialności za zgubionych.                                                                                                                                     Są to Zbory skupione na Piśmie Świętym poprzez praktyczne zastosowanie. W kreatywny sposób komunikują Słowo Boże. Podejmują ryzyko i inicjatywę zrobienia czegoś inaczej. Przywódcy wyposażają ludzi do służby i pozwalają im służyć. Uwielbienie ma charakter pionowy. Osoby nie wierzące są tam mile widziane. Zatem Kościół czy Zbór oparty na misji jest zupełnie inny niż Kościół czy Zbór oparty na członkostwie. Zbór członkowski ma tendencję do pesymizmu, skupiony do wewnątrz, ceni sobie tradycje, osoby nie zbawione trzymane są na pewien dystans, nie możesz do nas należeć dopóki nie będziesz wierzył tak jak my. Takie myślenie bierze się ze starego człowieka – nie należysz tu, nie jesteś tutaj mile widziany. Istnieje duża różnica pomiędzy Kościołami / Zborami – misyjnymi a członkowskimi. Często w pieśniach członkowie uwielbiają siebie zamiast Boga Ojca , Jezus i Ducha Świętego. Wiele pieśni uwielbiających poziomych, a nie pionowych. Jeden z tych Zborów jest zdrowy drugi chory. Jeden jest skoncentrowany na Chrystusie, a drugi jest uległy na zwiedzenia. Dlatego wiele Zborów myśli, że są zdrowymi, a zostały zwiedzone i żyją same w sobie ponieważ utraciły swoje pierwotne poczucie misji i służby dla Pana [1Tym. 4/1;]. Pytania do rozważenia:

  • Na czy naprawdę polega przywództwo i jego zadania w Zborze?
  • W jakim celu Duch Święty dał dary i ludzi z talentami do Zboru?
  • W jaki sposób możemy być wierni powierzonej służbie?
  • W jaki sposób Biblijne prawdy wdrażać w życie Zboru?
  • Dlaczego Bóg oczekuje porządku w Jego zgromadzeniu?
  • Dlaczego powinniśmy powoływać małe grupy domowe?
  • Dlaczego każdy Zbór ma obowiązek bycia misyjnym?
  • Kto może przygotować nowych przywódców?

Pastor Zboru / Zbigniew Rękorajski

Dodane: 23/02/2014

Leave a Reply